Geen tijd, geen geld, geen zin of kwam er gewoon iets leukers tussendoor? In deze blog kijken we eerlijk naar de excuses, keuzes en prioriteiten die bepalen of je wel of niet gaat trainen.
Rustig maar. Wij vinden niet dat trainen geen prioriteit zou moeten hebben.
Maar als we eerlijk naar het gedrag van veel mensen kijken, is dat vaak wel de conclusie.
Mensen zeggen dat ze sterker willen worden, willen afvallen, minder klachten willen hebben en gezond oud willen worden. Maar zodra er iets anders voorbijkomt, verdwijnt de training als eerste uit de agenda.
“Ik kan niet komen trainen, want ik heb een afspraak.”
Dat klinkt logisch. Maar je kunt het ook omdraaien:
“Ik train rond die tijd. Kunnen we iets later afspreken?”
Het verschil zit niet in de agenda. Het verschil zit in de prioriteit.
Natuurlijk zijn sommige afspraken belangrijker dan een training. Een doktersafspraak, een ziek kind of een familieomstandigheid laat zich niet altijd plannen.
Maar meestal gaat het niet daarom.
Meestal komt er een berichtje: “Zullen we vanavond iets leuks gaan doen?”
En ineens wordt de training geschrapt alsof die per ongeluk in de agenda terecht was gekomen.
Een keer is geen probleem. Maar wanneer trainen steeds als eerste moet wijken voor iets leukers, makkelijkers of gezelligers, moeten we misschien gewoon eerlijk zijn:
Trainen heeft op dat moment geen prioriteit.
“Ik heb geen tijd”
Dit is waarschijnlijk het meest gebruikte argument om niet te trainen.
En ja, sommige mensen hebben door werk, een gezin of mantelzorg echt een volle agenda. Niet iedereen heeft evenveel vrije tijd.
Maar laten we ook eerlijk zijn.
Als je binnen een week twee seizoenen van je favoriete serie hebt bekeken, had je waarschijnlijk wel tijd om te trainen. Je hebt alleen besloten die tijd anders te gebruiken.
Dat mag. Een avond op de bank is geen misdaad.
Maar zeg dan niet dat je geen tijd had. Zeg:
“Ik had kunnen trainen, maar ik koos ervoor om een serie te kijken.”
Dat klinkt minder comfortabel, maar het is wel eerlijker.
Vrije tijd ontstaat bijna nooit vanzelf. Tijd die niet bewust wordt gereserveerd, wordt razendsnel gevuld met werk, boodschappen, sociale media en nog één aflevering omdat de vorige natuurlijk eindigde met een cliffhanger.
Trainen hoort daarom als afspraak in je agenda te staan.
Niet als optie voor wanneer je toevallig tijd overhoudt, maar als afspraak met jezelf.
“Er kwam iets leuks tussendoor”
Trainen verliest het opvallend vaak van leuke dingen.
Een etentje. Een borrel. Mooi weer. Slecht weer. Een vriend die zegt: “Sla een keertje over.” Of een verjaardag, alsof het feestje de hele dag duurt.
Alles kan ineens belangrijker zijn.
Je hoeft natuurlijk niet ieder sociaal moment af te wijzen omdat je om 19.00 uur squats gepland hebt. Het leven moet ook geleefd worden.
Maar je kunt een training ook verplaatsen in plaats van verwijderen.
Train eerder. Train later. Kies een andere dag of doe een kortere sessie.
De vraag is niet of je planning altijd perfect verloopt. De vraag is wat je doet wanneer die planning wordt verstoord.
Iemand die trainen belangrijk vindt, zoekt een andere mogelijkheid.
Iemand die alleen traint wanneer het goed uitkomt, vindt meestal een reden om het helemaal niet te doen.
Resultaten houden geen rekening met goede bedoelingen
Veel mensen willen sterker worden, afvallen, een lager vetpercentage krijgen of zich energieker voelen.
Maar het lichaam reageert niet op goede voornemens. Het reageert op wat je consequent doet.
Je kunt een uitstekend trainingsschema hebben, precies weten hoeveel eiwitten je nodig hebt en een sportoutfit kopen waarin je er bijzonder gemotiveerd uitziet. Maar wanneer je onregelmatig traint, blijven de resultaten beperkt.
Eén zware training compenseert geen drie weken afwezigheid. Je lichaam houdt geen administratie bij waarin goede bedoelingen alsnog als uitgevoerde trainingen worden geregistreerd.
Resultaat ontstaat door regelmaat.
Niet door af en toe extreem gemotiveerd te zijn, maar door vaak genoeg te verschijnen. Ook op dagen waarop de motivatie nergens te vinden is.
Je hoeft niet altijd zin te hebben
Soms heb je gewoon geen zin om te trainen.
Je hebt slecht geslapen. Het regent. Je werkdag was vervelend. De bank zit lekker en je lichaam probeert je ervan te overtuigen dat rust vandaag medisch noodzakelijk is.
Je gaat met lood in je schoenen naar de training.
Je begint. Je doet je oefeningen. Je bent klaar.
Een uur later sta je thuis onder de douche met een voldaan gevoel. Je voelt je beter en bent alweer bijna vergeten dat je eerder nog allerlei argumenten bedacht om niet te gaan.
Iedereen die regelmatig traint, kent dat gevoel.
De moeilijkste oefening was die dag niet de squat, deadlift of push-up.
Het was beginnen.
Je hoeft niet altijd zin te hebben om te trainen. Net zoals je niet iedere ochtend uitzinnig enthousiast bent om je tanden te poetsen.
Je doet het omdat het bij de verzorging van je lichaam hoort.
Trainen is geen luxe
We leven steeds meer zittend. We zitten tijdens het werk, in de auto, aan tafel en ’s avonds op de bank.
Voor veel mensen bestaat een actieve werkdag vooral uit heel snel van de bureaustoel naar het koffieapparaat lopen.
Juist daarom is trainen geen luxe voor mensen die tijd overhebben. Het is onderhoud.
Zeker krachttraining is belangrijk voor nu en later. Naarmate we ouder worden, verliezen we gemakkelijker spiermassa en kracht wanneer we die niet blijven gebruiken.
Dat merk je niet direct. Het gaat langzaam. Opstaan wordt moeilijker, boodschappen voelen zwaarder en activiteiten die vroeger vanzelf gingen, kosten steeds meer moeite.
Gezond ouder worden betekent daarom niet alleen hopen dat je goede genen hebt. Je moet je lichaam een reden geven om sterk te blijven.
Een personal trainer kan je begeleiden, motiveren en een goed programma maken. Maar hij kan de training niet namens jou uitvoeren.
Ook niet tegen een meerprijs.
“Ik heb er geen budget voor”
Geld kan absoluut een echte belemmering zijn.
Als iemand moeite heeft om de huur, boodschappen of energierekening te betalen, is personal training vanzelfsprekend geen eerste prioriteit.
Maar “ik heb geen budget” wordt ook gezegd door mensen die het geld wel hebben, maar het liever aan andere dingen uitgeven.
Uit eten. Nieuwe kleding. Weekendjes weg. Eten bestellen of abonnementen die nauwelijks worden gebruikt.
Ook daar is niets mis mee. Het is jouw geld.
Maar wees eerlijk over de keuze.
Een goede personal trainer kost per maand ongeveer hetzelfde als één uitgebreid avondje uit eten voor twee personen. Het etentje voelt als iets leuks. Training voelt als een uitgave.
Niet omdat het bedrag altijd onbetaalbaar is, maar omdat trainen blijkbaar minder hoog op de prioriteitenlijst staat.
We geven gemakkelijk geld uit aan iets waar we vandaag plezier van hebben. Investeren in iets waar we over tien of twintig jaar nog voordeel van hebben, voelt vreemd genoeg duurder.
Totdat lichamelijke klachten, verminderde kracht of een slechte conditie ons gaan beperken.
Dan wordt gezondheid ineens onbetaalbaar belangrijk.
Wat staat er echt bovenaan jouw lijst?
Prioriteiten herken je niet aan wat mensen zeggen.
Je herkent ze aan waar hun tijd, aandacht en geld naartoe gaan.
Je hoeft niet iedere dag te trainen. Je hoeft niet perfect te leven en Netflix hoeft ook niet uit je huis verwijderd te worden.
Je moet alleen stoppen met trainen behandelen als iets wat je misschien doet wanneer alles meezit.
Plan het.
Bescherm die tijd.
Verplaats een training wanneer dat nodig is, maar schrap hem niet automatisch.
Ga ook wanneer je geen zin hebt.
Want trainen is geen straf, geen luxe en geen tijdelijke activiteit totdat je een bepaald gewicht hebt bereikt.
Het hoort bij de verzorging van je lichaam.
Voor hoe je je vandaag voelt. Voor wat je morgen wilt kunnen. En voor de persoon die je over tien of twintig jaar nog steeds zelfstandig wilt zijn.
Dus voordat je opnieuw zegt dat je geen tijd, geld of zin hebt, stel jezelf één eerlijke vraag: kan ik echt niet trainen, of heeft trainen gewoon geen prioriteit?
